راستى اين‌گونه ايمانها در ميان اين‌گونه بشرها از عجايب است ، انسانى كه مقام دوم مادى و رياستى مملكتى است ، زنى كه به انواع زيور و آرايش دنيا آراسته است ، فردى كه همه‌گونه وسائل عيش و نوش مادى برايش فراهم است ؛ پس از درك حقيقت و يافتن محبوب واقعى ، او را بر هر چيزى ترجيح دهد و به آن چه وابسته و تعلّق قلبى دارد در راه او از آن بگذرد و انواع رنج‌ها و مشقت‌ها را تحمل كرده و حتّى جان شيرين خود را در شيرين‌ترين دوران زندگى يعنى جوانى نثار محبوب خود كند « 1 » . 64 - اعتماد و توكل بر حق در روزگار عيسى بن مريم عليه السلام ، زنى بود صالحه و عابده ، چون وقت نماز فرا مىرسيد ، هر كارى كه داشت رها و به نماز و طاعت مشغول مىشد . روزى هنگام پختن نان ، مؤذّن بانگ اذان داد ، او نان پختن را رها كرد و به نماز مشغول شد ؛ چون به نماز ايستاد ، شيطان در وى وسوسه كرد « تا تو از نماز فارغ شوى نان‌ها همه سوخته مىشود » زن به دل جواب داد : اگر همه نان‌ها بسوزد بهتر است كه روز قيامت تنم به آتش دوزخ بسوزد . ديگر بار شيطان وسوسه كرد : پسرت در تنور افتاد و سوخته شد ، زن در دل جواب داد : اگر خداى تعالى قضا كرده است كه من نماز كنم و پسرم به آتش دنيا بسوزد من به قضاى خداى تعالى راضى هستم و از نماز فارغ نمىشوم كه اللّه تعالى فرزند را از آتش نگاه دارد .

--> ( 1 ) - عرفان اسلامى : 1 / 374 .